Beheer: voor 2000 in principe verjongingssnoei. Doordat plantvakken volledige met wortelopslag worden bedekt en daarbij tamelijk lichtdoorlatend blijven, kunnen veel planten zich ontwikkelen.
Dit gebeurde vooral rond 1990, in de overgang van chemisch beheer naar ecologisch beheer. Aanvankelijk ontwikkelden zich per plantvak tientallen plantensoorten die in de ogen van de burger een acceptabele onderbegroeiingen vormden; daarna trad op voedselrijke bodem verruiging en vergrassing op.
Omdat er door de dichtheid van het opschot niet geschoffeld en gewied kon worden, groeiden akkerdistels, grote brandnetel, kleefkruid en andere wilde planten boven de beplantingen uit, daarnaast trad sterke en vaak ruige vergrassing op. Dit werd door de burgers meestal niet geaccepteerd. Het alternatief was het maaien van rimpelroos hetgeen vaak tot een acceptabele vergrassing leidde, maar ook tot het verminderen of verdwijnen van rimpelroos.
Op voedselrijke bodems kon rimpelroos zich deze wijze nog lang handhaven. Veel beplantingen met rimpelroos zijn na 1990 omgevormd tot gras of andere beplantingen.
Sommige vormen van verruiging leveren zeer acceptabele beelden op. Onder meer de combinatie rimpelroos enguldenroede.