Jacobaea vulgaris Jakobskruiskruid

Jakobskruiskruid Jacobaea vulgaris (Senecio jacobaea)

Bijen en vlinders

Pagina bij www.drachtplanten.nl

Platen jakobskruiskruid

Bloeiwijze & plant

Oever van de Merwede

Oude Rijndijk

Nieuwe Waterweg

Lauwersmeergebied

Leidingenstrook bij Hoogvliet

Plantage Wilhelm III

Jakobskruiskruid/jacobskruiskruid - Jacobaea vulgaris (Composietenfamilie - Asteraceae)

Terug naar top

Jakobskruiskruid - Jacobaea vulgaris is een tweejarige drachtplant die in de periode van juni-oktober bloeit.

Kenmerken: bloem geel, er komen twee variëteiten voor, met en zonder lintbloemen, bloeiwijze een tuil; heeft rozet, 0,5-1,5 m hoog.

Milieu: droge tot vochthoudende, voedselarme tot matig voedselrijke en vaak kalkhoudende, zandige tot zavelige bodems; op open gronden en in grazige vegetaties in de duinen, op rivier-, spoor- en kanaaldijken, in allerlei bermen, langs zandpaden, spoorweg-, haven- en industrieterreinen, op halfverhardingen en tussen het plaveisel en langs en in stadsplantsoenen; zon.

Verspreiding in Nederland: vrij algemeen in het rivieren-, het duingebied en aangrenzende landschappen, veel op de Veluwe; in de duinen; op de Veluwe en op spoorwegterreinen met zandbermen vindt men vooral de variëteit zonder straalbloemen.

Fauna: vlinders, wilde solitaire bijen, hommel, honingbijen.

Toepassing: wordt of werd vaak in bloemenmengels uitgezaaid, vooral in nieuwe en gerenoveerde stadsbermen

Beheer: buiten het duingebied grazige vegetaties zoals bermen en dijken jaarlijks in nazomer maaien. Ingeval van overlast maaien voor de zaadvorming. Gewoonlijk twee maal per jaar maaien en afvoeren; 1e maaibeurt: eind mei - begin juni; 2e maaibeurt: september - half oktober; indien één maaibeurt per jaar dan in september. Indien er bijzondere soorten aanwezig zijn, of soorten van speciaal faunistische betekenis (bijvoorbeeld stuifmeelplanten voor wilde bijen), moet er minstens gedeeltelijk na de bloei worden gemaaid (gefaseerd beheer). Gedifferentieerd beheer is steeds aan te bevelen.

Wilde solitaire bijen: zandbijen (Andrena flavipes, A. denticulata); groefbijen (Lasioglossum); Zijdebijen (Colletes fodiens, C. daviesanus); tronkenbij (Heriades truncorum), Behangersbijen (Mechachile versicolor). Meer info: www.zoekkaartwildebijen.nl

Dracht: nectar en geelachtig stuifmeel. Indicatie voor dracht: code 3.

Opmerking: de explosieve verspreiding van jakobskruidkruid in Nederland is mede veroorzaakt door de braaklegging van agrarische gronden, waar deze plant vaak dominant tot ontwikkeling kon komen onder meer, Plank en Wambuis, Plantage Willen lll bij Elst (U) en verschillende waterwingebieden. De soort kan langdurig standhouden en vormt op deze wijze een zaadbron van enorme omvang. In verband met zijn giftigheid (ook in gedroogde vorm) voor paarden is dat geen wenselijke situatie. De levende plant wordt door paarden gemeden, maar hooi waarin de soort voorkomt, is giftig voor paarden. Jakobskruiskruid loopt na een aantal jaren sterk terug als de bodem niet te veel wordt verstoord. Zie ook: http://www.jakobskruiskruid.com/website

Bezemer. M., W.van der Putten & F. Rienks 2006. Nietsdoen loont bij Jakobskruiskruidplaag. De Levende Natuur 107 (5): 214-216.

Meer info over plant en verspreiding: http://www.soortenbank.nl/soorten.php?soortengroep=flora_nl&id=2553

Platen Jakobskruiskruid - (bron links: Carl Axel Magnus Lindman: Bilder ur Nordens Flora; rechts: O.W. Thomé Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz) Meer platen

Terug naar top